De zomer van 2005

Ik ben in de Ardennen op vakantie. VakantieAnders.
Even geen werk. Ik ben hier puur voor mezelf en dit is mijn verhaal.
Het is een zomerkamp waar je kan meedoen aan workshops. Niks moet, alles mag.
De meeste mensen die er zijn staan open voor verbinding. Ik vind dat heerlijk. Het maakt me gevoeliger voor alles wat er is.

Lees verder

Vrijheid

Er breekt een bijzondere week aan. Een week van herdenken & vrijheid vieren. We leven in een land waarin we onze vrijheid vanzelfsprekend vinden. Zullen we er een moment bij stil staan dat het niet zo vanzelfsprekend is?
Het kan zomaar gebeuren dat je jouw vrijheid kwijt raakt. Bijvoorbeeld door dementie.

Lees verder

kennen?

'Je moet de mensen kennen.'

Het is een opmerking die ik regelmatig hoor. Het belang van achtergrond informatie & een levensloop staat in een hoog vaandel.

Het is mij al verschillende keren opgevallen dat 'alles weten over de ander' de omgang kan belemmeren. Vooral wanneer iemand in het verleden een 'rotzak' is geweest.
De voorgeschiedenis kan het moeilijk maken om zonder oordeel & onbevangen het contact aan te gaan.

Lees verder

paardenbloemen

Ze zijn er, paardenbloemen!

Niet dat ze zijn weggeweest, maar ze vielen tijdelijk niet zo op. De meeste mensen hebben er een hekel aan wanneer ze in hun tuintje of voor hun voordeur de kopjes weer opsteken. Ze zijn ze liever kwijt dan rijk.

Ik hou van paardenbloemen. Ze kleuren de wereld vrolijk geel en na verloop van tijd halen ze 't kind in mij naar boven. Pluizen blazen is een favoriete hobby tijdens een zonnige wandeling. Pluizenzaad de vrijheid geven en de prachtige kern bewonderen die overblijft.

Lees verder

ijsthee achter de gesloten deur

En dan komt het moment dat thuis wonen niet meer kan. Situaties die onveilig zijn en je ongerust maken stapelen zich op. Wat je zolang hebt proberen te voorkomen kan je niet langer vermijden. Met pijn, verdriet en onzekerheid, over wat nog komen gaat, wordt de knoop doorgehakt. Verhuizen is noodzaak. Wonen in een veilige omgeving en de zorg gedeeltelijk overdragen kan niet langer worden uitgesteld. 

Verhuizing naar 'achter de gesloten deur'. Ik gebruik die uitspraak zelden maar noem het nu omdat het bekend is in de volksmond. Waarom ik het niet vaak gebruik? Omdat het een beeld schept dat afschrikt en angst aanjaagt, alsof het leven ophoudt en er geen mogelijkheden meer zijn. Maar niets is minder waar. Steeds beleef ik mooie momenten met de mensen die achter deze deuren wonen. Ik vang deze momenten in woorden en hoop met de verhalen taboe te doorbreken & angst voor dementie te verminderen. 

Lees verder

iedereen heeft een hart

Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik voor de eerste keer in het openbaar sprak en zei: 'Mensen met dementie zijn de leermeesters van hun omgeving.' Het bleef stil in de zaal en ik had me vooraf voorgenomen de uitspraak nog een keer te herhalen.
Jeetje, wat vond ik het spannend om dat te zeggen want het klonk niet zo alledaags. Hoe zou hier op gereageerd gaan worden? Ik keek de zaal rond, het was nog steeds stil en op de eerste rij zag ik enkele toehoorders bevestigend ja-knikken.

Lees verder

‘Hilde voelt feilloos de emoties van een bewoner aan. Erkent deze persoon, met deze emotie en het gedrag wat hij daarbij laat zien. Beweegt mee en doet dit op een oprechte liefdevolle manier. De bewoner voelt dat hij er mag zijn!’
Marian de Louw - collega in de zorg
‘Hilde haar manier van werken geeft mij nieuwe inzichten. Dit zorgt ervoor dat ik mijzelf steeds meer en meer bewust wordt van mijn eigen handelen. Hilde is hiermee een inspiratiebron voor velen.’
Steffanie Sleutjes, verpleegkundige

Plezierige Post?

Ja, stuur maar naar:

 

Met liefde gemaakt door Hilde. Alle rechten voorbehouden.