Vrijheid

Er breekt een bijzondere week aan. Een week van herdenken & vrijheid vieren. We leven in een land waarin we onze vrijheid vanzelfsprekend vinden. Zullen we er een moment bij stil staan dat het niet zo vanzelfsprekend is?
Het kan zomaar gebeuren dat je jouw vrijheid kwijt raakt. Bijvoorbeeld door dementie.

Lees verder

behartigen

Het raakt me, het maakt me verdrietig. Niet in de zin dat ik loop te janken maar een innerlijk verdriet.
Het maakt me triest dat er binnen de zorgsector weinig ruimte is voor intuïtie volgen. En dat men voorbij gaat aan, volledige aanwezigheid in het contact met de mensen waarvoor we zorgen. 

Onverdeelde aandacht & nabijheid in het moment. Even niet bezig zijn met wat nog komt en moet gebeuren, of wat is geweest. Gewoon, helemaal bij die ander zijn en voelen wat die nodig heeft.

Lees verder

paardenbloemen

Ze zijn er, paardenbloemen!

Niet dat ze zijn weggeweest, maar ze vielen tijdelijk niet zo op. De meeste mensen hebben er een hekel aan wanneer ze in hun tuintje of voor hun voordeur de kopjes weer opsteken. Ze zijn ze liever kwijt dan rijk.

Ik hou van paardenbloemen. Ze kleuren de wereld vrolijk geel en na verloop van tijd halen ze 't kind in mij naar boven. Pluizen blazen is een favoriete hobby tijdens een zonnige wandeling. Pluizenzaad de vrijheid geven en de prachtige kern bewonderen die overblijft.

Lees verder

ogenblik

Wat als ik al het geloven loslaat? Dat is een vraag die ik mijn hoofd opkomt voordat ik een moment van meditatie in ga. Wat blijft er over wanneer ik er geen enkele overtuiging op nahoud?

Mijn brein kan zich dat niet voorstellen. Het is continu actief om van alles te bedenken, te beredeneren, te veronderstellen, te vinden. 
Ook door de vraag: Wat als ik al het geloven loslaat, slaan de radertjes in aanvang in mijn bovenkamer op tilt. 
De vraag vergroot het avontuur de 'stilte' te vinden. 

Lees verder

iedereen heeft een hart

Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik voor de eerste keer in het openbaar sprak en zei: 'Mensen met dementie zijn de leermeesters van hun omgeving.' Het bleef stil in de zaal en ik had me vooraf voorgenomen de uitspraak nog een keer te herhalen.
Jeetje, wat vond ik het spannend om dat te zeggen want het klonk niet zo alledaags. Hoe zou hier op gereageerd gaan worden? Ik keek de zaal rond, het was nog steeds stil en op de eerste rij zag ik enkele toehoorders bevestigend ja-knikken.

Lees verder

vederlicht

Wat een geluk dat ik ooit heb leren schrijven. Ik schrijf graag & het liefst zonder er teveel bij na te denken. Gewoon een pen vasthouden en de gedachten die in me opkomen vertalen in woorden op papier. Soms buitel ik van het ene onderwerp in het andere. Ik lees zelden datgene terug wat ik geschreven heb, maar deze morgen kwam er iets aan mijn neus voorbij dat ik graag met je deel:

"Schrijven zonder nadenken en zien wat er aan het licht komt. Het leven is van nature licht. Onze gedachten over het leven kunnen het donker maken.  Ik kan volkomen opgaan en verzanden in de activiteiten van mijn brein. De hersenspinsels en saboterende gedachten. De grote grap van het mens zijn is dat we mogen kiezen. Wat een feest! Wat een rijkdom! Kies jij voor het licht van je hart?"

Lees verder

‘Hilde voelt feilloos de emoties van een bewoner aan. Erkent deze persoon, met deze emotie en het gedrag wat hij daarbij laat zien. Beweegt mee en doet dit op een oprechte liefdevolle manier. De bewoner voelt dat hij er mag zijn!’
Marian de Louw - collega in de zorg
‘Hilde haar manier van werken geeft mij nieuwe inzichten. Dit zorgt ervoor dat ik mijzelf steeds meer en meer bewust wordt van mijn eigen handelen. Hilde is hiermee een inspiratiebron voor velen.’
Steffanie Sleutjes, verpleegkundige

Plezierige Post?

Ja, stuur maar naar:

 

Met liefde gemaakt door Hilde. Alle rechten voorbehouden.