Held

Het is nog vroeg in de ochtend. Henk ligt in bed, maar is een man die graag tijdens de dageraad opstaat. Het hoorde bij zijn vroegere leven.

"Dag Henk, lekker geslapen?" Ik geef hem een hand. "Wat heb je koude handen. Ik schuif wel op dan kun je erbij." zegt hij ondeugend. "Nee dat is niet nodig." Gniffel ik en ga op de rand van zijn bed zitten. Nog steeds heeft hij mijn hand vast. Met zijn andere hand wrijft hij de mijne warm. Hij was boer en de dames op stal werden voor dag en dauw gemolken. We praten over vroeger en over hard werken op de boerderij.

Lees verder

Antje

's Avonds vindt ze het heerlijk om lang op te blijven. 's Morgens slaapt ze graag uit. Het liefst blijft ze de hele ochtend in bed. Een flinke stapel dekens comfortabel tot over haar oren getrokken.

Antje heeft dementie en woont binnen een woongroep.

Het is half 11. Voor de derde keer steek ik mijn hoofd om de hoek van de deuropening. Ik wil zien of ze wakker is. De dekens belemmeren mijn zicht. Er is weinig beweging in bed. Toch maar even dichterbij kijken.

Lees verder

Heilzaam

'Ik mis de hartelijkheid.' zegt mijn vriendin tijdens ons telefoongesprek. 'Het kost toch geen extra tijd om hartelijk te zijn? Ik begrijp dat het wat energie kost. Zeker als je zelf niet zo'n goede dag hebt. Dat hebben we allemaal wel eens. Maar een beetje hartelijkheid dat levert toch weer een mooi moment op? Je kunt toch laten merken dat je iemand gezien hebt voordat je de pillen aanreikt? Zo groette mijn vader verschillende keren per dag een meneer die in de hoek van de woonkamer zat. Nu is die plek leeg.'

Lees verder

hand in hand

Een mevrouw met dementie zit naast me in haar rolstoel. Ik heb de Ipad op schoot en tik nog even wat relevante informatie in het zorgdossier. Als ik klaar ben zoek ik wat instrumentale kerstmuziek op YouTube. Het apparaat verhuist van mijn schoot naar een tafeltje naast me.

Lees verder

Rob & Fransje

Aankomende zondag ga ik met m'n moeder naar een theaterconcert. Samen met haar ga ik een nieuwe herinnering maken. Eén die ons nog lang bij blijft. Althans dat hoop ik. Allebei zijn we gezegend met een gezond brein. 
 
Ik kwam op het idee om kaartjes te kopen van mijn moeders grootste idool door een liedje dat ik onlangs hoorde.
 
Rob de Nijs galmde door de ruimte tijdens het afscheid van Fransje.  
Een mevrouw waar ik af en toe voor mocht zorgen. Ze woonde in een woongroep waar ik als oproepkracht mijn diensten verleen. Ze is overleden. Jeetje, wat hield ik van deze vrouw. 

Lees verder

schelden & vloeken

Meebewegen in de wereld van dementie. Soms haalt het me uit mijn comfortzone. Hoe benader ik iemand waarbij schelden & vloeken een vorm van communicatie is geworden?

Uhhh,..hetzelfde zoals ik alle andere mensen benader. Ik open mijn hart en laat gebeuren wat er gebeuren wil.

Haar gezicht klaart voor een moment op wanneer ze me ziet, maar verbaal blijft ze hard getaald. Ze vloekt en roept, maar toch heb ik haar aandacht.

Lees verder

‘Hilde voelt feilloos de emoties van een bewoner aan. Erkent deze persoon, met deze emotie en het gedrag wat hij daarbij laat zien. Beweegt mee en doet dit op een oprechte liefdevolle manier. De bewoner voelt dat hij er mag zijn!’
Marian de Louw - collega in de zorg
‘Hilde haar manier van werken geeft mij nieuwe inzichten. Dit zorgt ervoor dat ik mijzelf steeds meer en meer bewust wordt van mijn eigen handelen. Hilde is hiermee een inspiratiebron voor velen.’
Steffanie Sleutjes, verpleegkundige

Plezierige Post?

Ja, stuur maar naar:

 

Met liefde gemaakt door Hilde. Alle rechten voorbehouden.