afkomst?

Ze zitten tegenover mij aan tafel. Mw Vissers en mijn collega.
Mevrouw Vissers schuift het bord wat van zich af. Ze legt haar bestek erop en wrijft met een servet haar mond schoon. Het teken dat ze klaar is met eten.
Vervolgens buigt ze zich naar m'n collega en fluistert. Het klinkt precies hard genoeg, zodat ik haar hoor zeggen: "Ik hou van u."
"Oh wat aardig, dat is geheel wederzijds." zegt mijn collega en ze geeft mevrouw een glimlach.

Lees verder

Held

Het is nog vroeg in de ochtend. Henk ligt in bed, maar is een man die graag tijdens de dageraad opstaat. Het hoorde bij zijn vroegere leven.

"Dag Henk, lekker geslapen?" Ik geef hem een hand. "Wat heb je koude handen. Ik schuif wel op dan kun je erbij." zegt hij ondeugend. "Nee dat is niet nodig." Gniffel ik en ga op de rand van zijn bed zitten. Nog steeds heeft hij mijn hand vast. Met zijn andere hand wrijft hij de mijne warm. Hij was boer en de dames op stal werden voor dag en dauw gemolken. We praten over vroeger en over hard werken op de boerderij.

Lees verder

trui

Zonder moeite gaat ze mee naar haar kamer. Ze is moe. Zodra ze op het bed zit wil ze zich niet om kleden. Jammer, poging mislukt. Ik vertrek ongerichte zaken rechtsomkeer. Een kwartier later doolt ze vermoeid achter haar rollator door de gang. Ik groet haar. Ze gaat naar haar moeder. "Doe je haar de groeten van me?" vraag ik. "Zal ik doen." zegt ze van over haar schouder. Ze verdwijnt de hoek om en ik ga de volgende bewoner naar bed begeleiden.

Lees verder

Heilzaam

'Ik mis de hartelijkheid.' zegt mijn vriendin tijdens ons telefoongesprek. 'Het kost toch geen extra tijd om hartelijk te zijn? Ik begrijp dat het wat energie kost. Zeker als je zelf niet zo'n goede dag hebt. Dat hebben we allemaal wel eens. Maar een beetje hartelijkheid dat levert toch weer een mooi moment op? Je kunt toch laten merken dat je iemand gezien hebt voordat je de pillen aanreikt? Zo groette mijn vader verschillende keren per dag een meneer die in de hoek van de woonkamer zat. Nu is die plek leeg.'

Lees verder

gelakte nagels

Zaterdagmorgen. Het is nog vroeg. Het raam van mijn slaapkamer staat open. Ik hoor de vogels. Ze zingen er lustig op los.
De laatste dagen hoor ik er één vrolijk doorheen fluiten.
Ik weet niet welk vogeltje er zo mooi gebekt is. Ik heb geen verstand van vogelgezang. Zoals ik van meer dingen geen verstand heb.
Wat ik wel weet is dat ik de melodie van dit kleine wezentje prachtig vind. Het raakt me tot diep in mijn onderbuik. Ik voel tranen opwellen.

Tranen biggelen spontaan uit me. Terwijl ik hier lig. Onder mijn donzen dekbed. Op mijn rug. Alleen in de kamer. Met de gordijnen dicht. Mijn gedachten gaan naar haar.

Lees verder

Rob & Fransje

Aankomende zondag ga ik met m'n moeder naar een theaterconcert. Samen met haar ga ik een nieuwe herinnering maken. Eén die ons nog lang bij blijft. Althans dat hoop ik. Allebei zijn we gezegend met een gezond brein. 
 
Ik kwam op het idee om kaartjes te kopen van mijn moeders grootste idool door een liedje dat ik onlangs hoorde.
 
Rob de Nijs galmde door de ruimte tijdens het afscheid van Fransje.  
Een mevrouw waar ik af en toe voor mocht zorgen. Ze woonde in een woongroep waar ik als oproepkracht mijn diensten verleen. Ze is overleden. Jeetje, wat hield ik van deze vrouw. 

Lees verder

‘Hilde voelt feilloos de emoties van een bewoner aan. Erkent deze persoon, met deze emotie en het gedrag wat hij daarbij laat zien. Beweegt mee en doet dit op een oprechte liefdevolle manier. De bewoner voelt dat hij er mag zijn!’
Marian de Louw - collega in de zorg
‘Hilde haar manier van werken geeft mij nieuwe inzichten. Dit zorgt ervoor dat ik mijzelf steeds meer en meer bewust wordt van mijn eigen handelen. Hilde is hiermee een inspiratiebron voor velen.’
Steffanie Sleutjes, verpleegkundige

Plezierige Post?

Ja, stuur maar naar:

 

Met liefde gemaakt door Hilde. Alle rechten voorbehouden.